Jest rok 1973 r.
Z inicjatywy grupy warszawskich entuzjastów caravaningu powstaje Komitet Organizacyjny Klubu Caravaningowego. Komitet ten pismem z dnia 22 marca powiadamia szereg osób zainteresowanych rozwojem caravaningu w Polsce o mającym odbyć się Zebraniu Konstytucyjnym w dniu 6 kwietnia.

Tego dnia do lokalu PZM przy ul. Solec 85 przybywa około 70 warszawskich caravaningowców, a także działacze PFC
i PZM.Po przedyskutowaniu problemów związanych z organizowaniem Klubu, który jako jednostka samodzielna wymagałby zatwierdzenia statutu przez MSW - co nie
było sprawą łatwą, postanowiono utworzyć Koła Caravaningu przy Automobilklubie Warszawskim. Zebrani wybierają ze swego grona I Zarząd Koła.

Zarząd ten na kolejnych posiedzeniach w dniach 16 i 25 kwietnia 1973 r. ukonstytuowuje się następującym składzie:

Przewodniczący - Zygmunt Ostrowski (wiceminister przemysłu)
Wiceprzewodniczący - Roman Mieloch (dyrektor ZPP "Predom")
Wiceprzewodniczący - Waldemar Siwiński (pracownik naukowy AWF)
Sekretarz - Aleksander Kulik (działacz PZM)
Komisja propagandy - Ryszard Szepke (pracownik naukowy IBJ)
Komisja imprez - Kazimierz Ignatowski (dyrektor w "Polmocie")
Komisja techniczna - Waldemar Siwiński
Komisja organizacyjna - Wincenty Chmielewski
Członek - Edward Kaniowski
Członek - Kazimierz Wierzbowski

Celem udostępnienia członkom Koła Caravaningu istotnych informacji, poglądów, głosów w dyskusji, rad, problemów związanych z caravaningiem, Zarząd Koła Caravaningu przy Automobilklubie Warszawskim na posiedzeniu w dniu 28 sierpnia 1973 r. postanawia wydawać odpowiednie komunikaty pod wspólnym tytułem "CARAVANING". Pierwszy numer tego wydawnictwa, którego redagowanie powierzono kol. Ryszardowi Szepke ukazuje się już w listopadzie tegoż roku.

Powstanie Koła i jego, od początku, aktywna działalność budzi zainteresowanie i uznanie. Podczas Ogólnopolskiej Narady Turystycznej Automobilklubów, która odbyła się w Radomiu
w dniach 19 i 20 października 1973 r., z inicjatywy warszawskich działaczy podjęto postanowienie o powołaniu analogicznych Kół przy poszczególnych Automobilklubach na terenie całej Polski. Postanowiono także powołać przy Głównej Komisji Turystyki PZM Podkomisję Caravaningu. Tak więc, powstanie pierwszego ogólnodostępnego (bo istniejące podówczas organizacje caravaningowe były przyzakładowymi jednostekami o charakterze socjalnym) Koła Caravaningu w Automobilklubie Warszawskim zapoczątkowało działalność carawaningową w PZM ujętą w odpowiednie formy organizacyjne.

W rok później na kolejnej naradzie tym razem w Częstochowie postanawia się, że Koło Caravaningu Automobilklubu Warszawskiego staje się kołem wiodącym wobec powstających Kół Caravaningu przy poszczególnych Automobilklubach, a wydawane przez Koło komunikaty "Caravaning", po zwiększeniu nakładu i wzbogaceniu ich treści o informacje z innych kół, staną się dostępne dla wszystkich Kół Caravaningu.

Bogata działalność Koła rozwija się, stan liczebny członków z roku na rok rośnie osiągając w 1982 r. liczbą 234 osoby. Zapoczątkowana w 1973 r. zlotem na campingu "Balaton" na Młocinach organizacja zlotów staje się coraz bardziej profesjonalna. We wspomnianym zlocie uczestniczyło 10 pojazdów campingowych i tyleż samochodów bez przyczep, a zwycięzcą w konkursie technicznym był kol. Węglarza z Piły ze swoją "teleskopową" przyczepą. Dużą popularnością (głównie u majsterkowiczów z uwagi na obecność przedstawicieli przemysłu "przyczepowego") cieszą się spotkania ogólne organizowane dla członków i sympatyków Koła. W pierwszym 10-leciu było ich 49, a rekord frekwencji to 150 osób. Konkurencyjnymi wobec "wytworów" Niewiadowa okazują się przyczepy klasy 310 budowane wg dokumentacji opracowanej przez zespół techniczny Koła. Zdobywanie przez caravaningowców Odznaki Turysty Caravaningowego PZM odbywa się dzięki opracowanemu przez Koło regulaminowi - zatwierdzonemu przez GKT w 1978 r.

Do kolejnych inicjatyw Koła należy opracowanie Kodeksu Turysty Caravaningowego oraz popularyzowanie idei budowy klubowych stanic caravaningowych

Mija 10 lat.
W dniach od 27 do 29 maja 1983 r. w Ośrodku Wypoczynkowym "Wisły" w Rudce koło Wiązowny, odbywa się Ogólnopolski Jubileuszowy Zlot Caravaningu "Caravaning Rally'83". Zlot ten, z okazji 10-lecia utworzenia Koła Caravaningu w Automobilklubie Warszawskim, przygotowywał przez kilka miesięcy Komitet Organizacyjny, któremu przewodniczył Bogumił Mierkowski. Komitet zabiegał o fundusze, zbierał pomysły, opracował program i regulamin imprezy, gromadził nagrody, dbał o przygotowanie Ośrodka, czynił starania o wyróżnienia i odznaczenia dla działaczy Koła - te starania zaowocowały licznymi odznaczeniami klubowymi, Polskiego Związku Motorowego i Polskiej Federacji Campingu. Robiono wszystko, nie szczędząc czasu ani energii, aby zlot wypadł godnie jak przystało na Jubilata. M.in. opracowano emblemat Koła naznaczając nim wszystkie materiały zlotowe, przygotowano okolicznościową kartę pocztową z datownikiem, opracowano proporzec Koła i plakietkę pamiątkową. Dla 21 członków-założycieli Koła ufundowano plakiety "Za inicjatywę utworzenia Koła". Wydano specjalny Komunikat "Caravaning".

Realizacja samego zlotu była w gestii Kierownictwa Zlotu z Komandorem Zygmuntem Wiernikiem na czele. Funkcję Wicekomandora pełniła Lucyna Raman, Biurem Zlotu zajmował się Mieczysław Gruszecki, za konkursy odpowiedzialną była Maria Wierzbowska, za gry sportowe Tadeusz Skrzypek, zaś Wanda Wójcikowska organizowała spotkanie towarzyskie pod nazwą "Biesiada z niespodziankami". Obliczaniem wyników - "na piechotę" - tak poszczególnych konkursów zlotowych (było ich 6) jak i klasyfikacji generalnej zajmował się Józef Flejszman "przy pomocy", Wandy Ratajczyk. W zlocie uczestniczyło 81 załóg z 8 klubów z Polski oraz zaproszeni goście. Z grona organizatorów 12 przyjechało z przyczepami.

Po trwającej prawie 4 lata kadencji pierwszego prezesa Koła Zbigniewa Ostrowskiego, funkcję tą obejmuje na dwa lata Wincenty Chmielewski, a następnie Andrzej Nowosielski, który sprawuje ją do 1984 r. kiedy przewodnictwo Koła przejmuje Bogumił Mierkowski. Caravaning w działalności Automobilklubu staje się coraz bardziej znaczący - Koło zostaje przekształcone w 1986 r. w Komisję Caravaningu. Struktura organizacyjna rozrasta się, powstaje terytorialne koło caravaningu "Legionek" kolegi Ostaszewskiego oraz specjalistyczne koło "Motocaravanów" kolegi Żurkowskiego.

W 15 roku życia klubowego caravaningu tj. w 1988 r. środowisko caravaningowe może poszczycić się rekordową liczbą członków - ponad 500 osób.

W typowej działalności imprezowej wiodącą rolę pełnią zloty pn. "Caravaning Rally" organizowane w drugim 10-leciu 9-krotnie, początkowo jako Ogólnopolskie Zloty Polski Centralnej a następnie jako eliminacje Ogólnopolskiego Konkursu Caravaningowego PZM.

Zapał członków Koła do poszukiwania nowych form działalności zaowocował biwakami wakacyjnymi w Hamerni, Kodniu i Makrutach gdzie padł w 1990 roku rekord frekwencji - 35 załóg (96 osób). Caravaningowcy Klubu rozpoczęli w 1985 r. rywalizację w konkursie o tytuł Turysty Caravaningowego Roku Automobilklubu Warszawskiego (później Polski).

Zapoczątkowane wyjazdem w 1974 r. na FICC Rally w Wysokich Tatrach uczestnictwo caravaningowców Klubu w imprezach zagranicznych takich jak zloty Międzynarodowej Federacji Campingu i Caravaningu oraz Rally Europa, w 1993 r. uwieńczone zostały zdobyciem na stałe (po trzykrotnym zwycięstwie) Pucharu Przewodniczącego Komitetu Rally Europa Egona Fischera.

Mija kolejnych 10 lat.
W dniach od 30 kwietnia do 3 maja 1993 r. nad Zalewem Zegrzyńskim na terenie Wojskowego Ośrodka Wypoczynkowego w Ryni działacze już nie Koła ale Komisji Caravaningu i w dodatku już Automobilklubu Polski, z okazji 20 letniej działalności caravaningowej w Klubie, organizują "Caravaning Rally'93". Jest to jednocześnie I eliminacja Ogólnopolskiego Konkursu Caravaningowego PZM. Program imprezy przewiduje także uroczystość nagrodzenia zwycięzców OKC z poprzedniego roku. Pobyt w Ryni organizatorzy pod wodzą Bogumiła Mierkowskiego starają się uatrakcyjnić tworząc rekreacyjno-rozrywkowy program towarzyszący zmaganiom eliminacyjnym OKC. Jest więc ognisko z grochówką i "folklorem warszawskim", dużym powodzeniem głównie wśród dzieci cieszy się sport na wesoło, na wycieczkę do Warszawy i Twierdzy Modlin wyruszają dwa autokary.

Jest Wieczór Jubileuszowy w stylu cantry z retrospekcyjnym - z przymrużeniem oka - spojrzeniem w przeszłość caravaningową w Klubie. Dobre przygotowanie i przeprowadzenie zlotu jego komandor zawdzięcza pracy zespołu składającego się z załóg Flejszmanów, Grodzickich, Jakubowskich, Knothe, Kotańskich, Kruze, Łuczyńskich, Madzińskich, Nieczyperowiczów, Ossowskich, Rutkowskich, Sapińskich, Stanisławskich, Stożków, Szczygielskich, Szepke, Wiśniewskich i Witkowskich. Nowością na zlocie jest skomputeryzowanie (dzięki Stefanowi Młynarskiemu) całej zlotowej ewidencji oraz obliczania wyników poszczególnych konkurencji jak i ostatecznej klasyfikacji eliminacji. W zlocie uczestniczyło 246 osób (83 załogi) z 22 klubów, obsługą zlotu zajmowało się 20 załóg klubowych.

Pojawiający się ogólny spadek społecznej aktywności w kraju nie wpływa w sposób zasadniczy na działalność Komisji, jednak ją osłabia z uwagi na uszczuplenie środowiska caravaningowego Klubu. W dalszym ciągu prowadzona jest działalność imprezowa w której podstawowymi zlotami są, organizowane "na wyjeździe" w Kretowinach k.Morąga, ogólnopolskie Zloty "Caravaną na Wakacje" (było ich 5) podczas których rozgrywane są rundy kolejnych edycji Mistrzostw Polski w Jeździe Samochodem z Przyczepą - mistrzostw, które zapoczątkowane zostały w 1995 r. z inicjatywy działaczy Komisji Caravaningu AP. W dalszym ciągu kwitnie klubowe życie towarzyskie, są tradycyjne "spotkania piątkowe", są imprezy "tłustoczwartkowe". Prawie co roku organizowane są przez caravaningowców bale klubowe. W poszukiwaniu nowych form zlotowych zorganizowano już dwie edycje Caravaningowego Rajdu PZM "Dookoła Polski".

I tak minęło 30 lat.
W ciągu tych minionych 30 lat organizowaliśmy zloty zwykłe i "z okazji", o randze klubowej, okręgowej i ogólnopolskiej. Były to eliminacje Ogólnopolskiego Konkursu Caravaningowego, rundy Mistrzostw Polski w Jeździe Samochodem z Przyczepą. Były imprezy klubowe towarzyskie, zabawy i bale. Były spotkania otwarte, spotkania "piątkowe", szkolenia. Była rywalizacja o tytuł "Turysty Caravaningowego Roku Automobilklubu Polski (dawniej Warszawskiego)". Promowaliśmy caravaning w mediach i poprzez wydawnictwa własne i PZM-otowskie - patrz ostatnio wydany biuletyn "30 lecie caravaningu w PZM".

Było uczestnictwo i godne reprezentowanie Klubu na imprezach w kraju. Były zwycięstwa w konkursach, tytuły mistrzowskie w jeździe samochodem z przyczepą - indywidualne Kazimierza Grzesikiewicza i klubowe. Było uczestnictwo w Europejskich i Światowych Rally. Był udział w ich organizowaniu w Łebie w 1984 i 1998 r. Był udział w pracach organizacji zajmujących się caravaningiem w skali tak lokalnej (Zarząd Okręgowy PZM w Warszawie) jak i ogólnopolskiej (Główna Komisja Sportów Popularnych i Turystyki - dawniej Główna Komisja Turystyki ZG PZM, Polska Federacja Campingu i Caravaningu).

W uznaniu tej bogatej działalności były liczne wyróżnienia i odznaczenia dla poszczególnych działaczy Klubu - państwowe, resortowe (np. Zasłużony dla Turystyki), związkowe (Honorowe Odznaki PZM, Zasłużony dla PZM) i klubowe (Odznaki Honorowe i tytuły Honorowe). Były dowody uznania dla Automobilklubu za jego działalność w dziedzinie caravaningu w postaci dyplomów, listów gratulacyjnych, odznak, pucharów (np. Złota Odznaka Honorową PZM z Wawrzynem jeszcze dla Automobilklubu Warszawskiego, Puchar Głównego Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki, Odznaka Honorowa PFCC). Przewodniczący Komisji Caravaningu Automobilklubu Polski Bogumił Mierkowski za wkład w rozwój caravaningu w Polsce uhonorowany został Medalem Światowej Federacji Campingu i Caravaningu wręczonym mu w 1998 r. przez prezydenta FICC pana Larsa Dahlberga.

Tak było. A jak będzie? Zobaczymy i ocenimy podsumowując czwarte 10-lecie.

Opracował Bogumił Mierkowski